Przebudziłam się i było dość jasno. W dodatku gorąco. Nie mogłam się podnieść, bo Neymar był tak do mnie przytulony. Czyżby bał się, że mu ucieknę? Burczało mi w brzuchu i chciało mi się jeść. Ledwo co, ale wygramoliłam się z łóżka i Brazylijczyk się przebudził.
- Kochanie gdzie idziesz? - wybełkotał i schował twarz w poduszkę.
- Ćsiii... Nigdzie. - odparłam i wyszłam z pokoju na dół. Wow było w sumie bardzo czysto w domu. Pewnie dlatego, bo nie było w nim Neymara. Weszłam sobie do kuchni i poszperałam po półkach. Nawet nie wiedziałam na co mam ochotę. Po chwili namysłu stwierdziłam, że zjem naleśniki z nutellą i dżemem. Wymieszałam ze sobą składniki i zaczęłam je smażyć. Kiedy robiłam już ostatniego poczułam jak silne ramiona mojego chłopaka oplatają mój brzuch.
- A już myślałem, że mi uciekłaś. - wyszeptał mi do ucha.
- Nawet mi to przez myśl nie przeszło. - zaśmiałam się. - Trzymaj i jedz. - podałam mu Jego porcję.
- Dziękuje kochana myszko. - dał mi buziaka i usiadł przy stole. - Ciekawe co się tam działo na imprezie. - odparł.
- To było tam zostać i pić. - blado się uśmiechnęłam.
- Żebym nie wiedział jak znalazłem się z Tobą w łóżku? - wybuchł śmiechem. - Tak jak wczoraj, to mógłbym zasypiać codziennie. - westchnął zjadając ostatniego naleśnika.
- I tak masz za dobrze. - zaśmiałam się.
- Oj Skarbie, Skarbie. - spojrzał na mnie z lekkim uśmiechem, a ja zabrałam mu talerz. - Dziękuje, było pyszne. - stwierdził.
- Bo ja robiłam. - uśmiechnęłam się i poszłam pozmywać naczynia. U mnie wszystko musiało być czyste. Chyba mam trochę na punkcie tego obsesje. Ale oj tam. Po kolei zaczęłam zmywać i podszedł do mnie Ney. - Czy Ty mi nie dasz chociaż w spokoju pozmywać? - westchnęłam głośno.
- Dobrze wiesz, że nie musisz Kochanie. Zamiast zmywać, to mogłabyś ze mną poleżeć w łóżku. - zaczął tą swoją gadkę.
- Oj Neymar, Neymar. - zaśmiałam się.
- Neymar Kochanie! Już jesteśmy! - weszła do kuchni starsza kobieta. Poznałam, że to Jego mama. Przecież była na meczu.
- O shit.. - przeklął pod nosem. - Cześć mamo! - odparł nieco zakłopotany.
- Może byś mi przedstawił Twoją koleżankę? - stwierdziła przyglądając mi się. Mimo iż jesteśmy ze sobą już ponad pół roku to jeszcze nie poznałam Jego rodziny.
- Mamo, to jest Selenka. Moja dziewczyna. Jesteśmy ze sobą już od ponad pół roku. - z dumą mnie przestawił. - Selena to jest moja mama, a tutaj wszedł mój tata. - wskazał na mężczyznę stojącego obok Jego mamy.
- Miło mi Państwa poznać. - odparłam z uśmiechem. - Jestem Selena. - dodałam.
- Jestem Nadine. - uścisnęła moją dłoń.
- A ja Neymar Sr. - przedstawił się Jego tata.
- Mówiłam Ci, żebyś się ubrał. - poklepałam Go po ramieniu.
- Kotku, ja miałem inne plany. - szepnął mi do ucha.
- Sel! - wrzasnęła Rafa, która miała na rękach małego blondynka. - Dobra złaź braciszku, bo chcę się z moją psiapsiółą przywitać. - postawiła Go na ziemi i przytuliła się do mnie.
- Hej Rafa. - odwzajemniłam Jej uścisk.
- Cześć Davi! - wziął Go na ręce Neymar. - Sel, to jest mój braciszek Davi. - oznajmił mi.
- Siemka mały. - przybiłam z Nim piątkę. - Jestem Selena. - przedstawiłam się.
- A ja Davi. Jesteś bardzo ładna. - spojrzał na mnie i się zaczerwienił.
- Ty młody nie podrywaj mi dziewczyny. - przytulił się do mnie mój chłopak.
- Ja idę się przebrać i zaraz wracam. - oznajmiłam i poszłam na górę. Przebrałam się w czarne szorty i niebieską bokserkę. Zaplotłam sobie jeszcze długiego warkocza z moich włosów i mogłam już schodzić na dół. Usiadłam jeszcze na chwilę na łóżku i sprawdziłam powiadomienia. Do pokoju wszedł Neymar i usiadł obok mnie na łóżku. - Mogłeś mi powiedzieć, że będziesz miał gości. - burknęłam.
- No przepraszam Skarbie, zapomniałem całkiem o tym. - dał mi buziaka w policzek. - Ale powiem Ci szczerze, że chyba moja mama Cię polubiła. - zaśmiał się.
- Ech. Ubierz się i zejdź na dół. - nakazałam mu i poszłam na dół, żeby pogadać sobie z Rafą.
- Sel! Muszę Ci coś powiedzieć. - powiedziała to z ogromnym entuzjazmem.
- Mów. - uśmiechnęłam się szeroko i usiadłyśmy na kanapie w salonie.
- Tylko proszę nikomu ani słowa. Bo to nie jest jeszcze oficjalnie. - powiadomiła mnie.
- Okej, okej. - uśmiechnęłam się.
- No więc.. Tak jakby ja i Alexis jesteśmy razem.. - oznajmiła niepewnie, a mnie trochę zwaliło z nóg. Nie sądziłam, że Alexis znajdzie sobie dziewczynę z tym Jego podejściem do życia. Mimo wszystko bardzo się cieszyłam, w końcu to mój przyjaciel, a Rafa to przyjaciółka.
- Wow, tego to się nie spodziewałam. - zaśmiałam się. - Ale super. Powodzenia wam życzę. - uścisnęłam ją.
- Ach dziękuje. - szeroko się uśmiechnęła.
- I obiecuje, że nikomu nie powiem. Tym bardziej Neymarowi, bo wtedy nie będziesz mieć życia. - dodałam.
- Czemu nie będzie mieć życia? Hmmm? - zapytał Brazylijczyk siadając obok mnie.
- Bo jadę z wami, a tym bardziej z Tobą na wakacje. - odpowiedziała mu.
- Aleś Ty kochana. - zaśmiał się.
- Neymar muszę Ci coś powiedzieć. - przypomniało mi się.
- Jesteś w ciąży? - zapytał z nadzieją w głosie.
- Co? Nie.. - popatrzyłam na Niego jak na wariata.
- Szkoda. No to mów, co się stało. - położył swoją głowę na moim ramieniu.
- Przypomniało mi się, że jutro w domu mamy gości i tata zapraszał Cię na obiad. Będziesz? - zapytałam.
- Hmm.. Pod jednym warunkiem. - ojeju co On znowu wymyśla.
- Jakim? - od razu przeszłam do konkretów.
- Będę jak dasz mi buziaka. Takiego słodkiego. - spojrzał mi w oczy i zaczął całować.
- Fuuu.. - wybuchła śmiechem Jego siostra.
- No teraz to na pewno będę. - szeroko się uśmiechnął.
- Sel! Sel! Chcesz zobaczyć moją kolekcję dinozaurów? - przybiegł malutki blondynek z ogromnym pudłem.
- Jasne, że chcę. - uśmiechnęłam się do Niego.
- To chodźmy do ogrodu. - złapał mnie za rękę i wstałam z kanapy.
- Dzięki młody. - odparł Neymar. Davi tylko pokazał mu język i wyszliśmy do ogrodu na leżaki. Ja usiadłam na jednym, a On na przeciwko mnie. Zaczął wyciągać wszystkie swoje "skarby".
- To jest Tobby. Mój ulubiony. - dał mi do ręki dużą figurkę.
- Jaki fajny. - uśmiechnęłam się.
- A to Larry. - podał mi kolejnego. Zaczęliśmy się nimi bawić i tak mi zleciało całe popołudnie. Davi to bardzo pogodne i milutkie, a zarazem kochane dziecko. Od razu Go polubiłam.
- Wiesz co, już jest po dwudziestej, powinieneś już spać. - odparłam wstając z leżaka.
- Ja bym jeszcze obejrzał bajkę. - zaśmiał się wskakując mi na ręce, po czym weszliśmy do środka. W salonie przed telewizorem siedzieli sobie Neymar i Dani.
- O cześć Dani. - uśmiechnęłam się usiadając obok mojego chłopaka.
- Hej Selenka. - również obdarzył mnie uśmiechem.
- Davi zachowuj się. - skarcił Go Neymar. - Serio będziesz Go nosiła? - zapytał.
- Przecież to nie problem. - odpowiedziałam mu.
- No ale to duży chłopiec. - odparł. Już nic mu nie odpowiedziałam, tylko przełączyłam na kreskówki.
- Selena jest bardzo fajna mamusiu. - pochwalił mnie malec do swojej mamy.
- No widzę, widzę. - usiadła obok nas.
- I jest śliczna i miła. - dodał.
- Uuuu Neymar masz konkurencję. - wybuchł śmiechem Dani.
- Ta.. - burknął mój chłopak. Serio? Jest zazdrosny o swojego małego braciszka? A może jest zły, że nie spędziliśmy razem czasu.
- Synku, czas się myć i idziemy spać. - zwróciła się Nadine do chłopca siedzącego na moich kolanach.
- No dobra.. - udawał obrażonego. - Cześć Sel. - dał mi buziaka w policzek i poszedł na górę do łazienki.
- Stary ja się będę zbierał, bo Joana mnie zabije. - zaśmiał się. - Papa. - pomachał mi i Neymar odprowadził Go do drzwi. Chwile potem wrócił i usiadł na kanapie. Wziął pilot do ręki i przełączył na jakiś film. Przybliżyłam się do Niego i się przytuliłam.
- Teraz się przytulasz? - burknął.
- Serio? Obrażasz się, bo spędziłam czas z Twoim czteroletnim bratem? - zaśmiałam się.
- Nie o to chodzi, po prostu chciałem sobie z Tobą pogadać, no i spędzić jakoś czas. - wytłumaczył.
- Ale kochanie, my ciągle spędzamy razem czas. - uśmiechnęłam się.
- Tylko, że ja chcę mieć Cię 24/7. - wybuchł śmiechem.
- Przykro mi, ale tak to na pewno nie będzie. Zwariowalibyśmy uwierz. - dałam mu buziaka w policzek. - Idę się umyć. - oznajmiłam i wstałam z kanapy. Poszłam na górę i udałam się do łazienki. Wzięłam szybki prysznic i ogarnęłam się. Wyszłam z łazienki i natknęłam się na mamę Neya i Daviego.
- Sel, dasz mi buziaka na dobranoc? - spojrzał na mnie słodkimi oczkami.
- Proszę. - pocałowałam Go w policzek i weszłam do sypialni. Położyłam się na łóżku i zajrzałam do swojego telefonu. Był w Nim SMS od Demi "Jak tam? Gotowa na wakacje? :D To już za trzy dni.. ;) " Faktycznie to już za trzy dni. Lecimy na Ibizę. Muszę jutro pojechać po strój kąpielowy. "Jutro o 10;00 w Galerii. Bądź z Rafem :*" Odpisałam Jej. Ta odpisała mi, że okej i do sypialni wszedł Neymar.
- Co tam tak patrzysz? - położył się obok mnie.
- A z Demi pisałam. Musimy jutro pojechać po strój kąpielowy dla mnie. - oznajmiłam.
- Dobrze, nie ma problemu. - pocałował mnie w ramie.
- Jutro o 10;00 umówiłam się z Demi. Jedziesz ze mną? Raf też będzie. A potem od razu pojedziemy do mnie na ten obiad. - poinformowałam Go.
- Jasne Skarbie. - dalej mnie całował. Nagle usłyszałam dźwięk przychodzącego SMS'a. Numer nieznany. Odczytałam, a w nim "Do zobaczenia na obiedzie. F. " Kto to jest do cholery? Oj tam.. Odłożyłam telefon i zgasiłam lampkę.
- Dobranoc Misiu. - pocałowałam mojego chłopaka.
- Tak to ja mogę codziennie zasypiać. Dobranoc. Kocham Cię. - wyznał. Przytuliłam się do Niego i zasnęłam..
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz